29 Nis 2012

Barış İçin Müzik ve beyaz ince çoraplar

Geçen günlerde ''Barış İçin Müzik'' vakfının 23 Nisan kutlamaları vesilesi ile düzenlediği konsere gittim.

Kendim de sosyal sorumluluk alanında çalıştığım için, bu tür organizasyonların arkasında ne kadar büyük emekler olduğunu biliyorum. Barış İçin Müzik projesini gerçekten çok beğeniyorum. Venezuela'daki ''El Sistema''ya benzer bir fikir ile yola çıkarak, düşük gelir grubundaki çocukları ''kötü yola düşmekten'' korumak adına, enstrüman çalmaya yönlendiriyorlar. Kurucusu Mehmet Selim Baki, sanatın ve sanata ulaşımın temel haklardan biri olduğunu savunuyor. Bu arada, program içinde eğitim gören çocukların çoğu o kadar fakir ki, ücretsiz enstrüman dersleri yanı sıra, yemek servisi de yapılıyor.

(Bu arada El Sistema demişken, bir ''indie-kid'' olmama rağmen, hayatımın en güzel konserleri listesine, Radiohead, Arcade Fire, Bloc Party, Björk ve Beck gibi sanatçılar yanı sıra, geçen yaz izlediğim Simon Bolivar Orkestrası konserini de ekleyebilirim. Bu orkestraya, ''El Sistema''nın ortaya çıkardığı yüksek yetenekli gençler kabul ediliyorlar. Gelecek sene, Barış İçin Müzik çocukları, El Sistema öğrencileri ile ortak bir orkestra kurup, ilk konserlerine vereceklermiş. Süper olay!).

Ancak madem ''this is not a fashion blog'', biraz da modadan bahsedelim. Barış İçin Müzik konserinde bir kaç muhteşem Beatles uyarlaması dinlemiş olmanın ve kız şef'ler görmekten büyük mutluluk duymuş olmanın yanı sıra, önemli bir gözlemde bulundum. Sanıyorum ki çocuklara ''siyah pantolon/etek, beyaz gömlek'' giymelerine dair direktifler verilmiş. Minik kızların bir çoğu, beyaz gömlek-siyah etek kombinasyonunun altına, siyah değil, beyaz ince çorap giymişlerdi. Bu moda, bir kaç sene önce de mevcuttu ve o zamanlar yivrenç buluyordum. Ama bu hafta, beyaz çorapların, siyah-beyaz bir kıyafetin altına, incecik bacaklarda muhteşem durduğunu keşfetmiş oldum. Elbette, bu kıyafatleri giyen sekiz yaşında bir kız çocuğu değil de, yetişkin olsa, halen beğenir miydim, emin değilim. Çünkü farklı renklerdeki çorapları her ne kadar sevsem de, kalın bacakları sosise çevirdikleri de bir gerçek.

Bu yüzden herhalde kendim asla beyaz ince çorap giymem. Ama artık eskisi gibi giyenleri de kınamam. Hele aşağıdaki fotoğraflardaki gibi kullanılmışsa, kınamak da neymiş, giyeni kutlarım. Kıyafetler ile ilgili kafayı bozmuş olmak da böyle bir şey: Gustavo Dudamel'i, ince çorap konusuna bağlayacak kadar güzel bir düşünce sistemine sahibim.

Kaynak

 

2 yorum:

  1. lutfen "baris icin muzik" gibi olusumlarin icerigini tam olarak benimseyemeden yorumlar yazmayin. bu yazi ne kadar övgüyle dolu olsa da, cocuklari incitecek bircok öge tasimakta. eger gercekten konser hosunuza gittiyse ve "sosyal sorumluluk" projeleriyle ilgileniyorsaniz gidin ve baris icin müzik'i ziyaret edin. edirnekapida. onlar acinacak durumda degiller. orada bir sevgi ortami ve guzel paylasimlar var. herkesin yararlanabilcegei bir ortam..siz de istediklerinizi paylasmak icin ziyaret edebilirsiniz.elitizmden kurtuldugumuzda paylasimlarimiz daha derinlesebilecek. herkes icin bunu diliyorum.. ziyaretinizden sonraki yorumlarinizi da merak ediyorum. burada paylasirsaniz sevinirim. sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Niyetim kesinlikle çocukları rencide etmek değildi. Yazımın öyle algılanabileceğine dair çok üzüldüm. Toplum olarak Barış için Müzik gibi projelere çok ihtiyacımız var. Sizleri değerli çalışmalarınızdan ötürü kutluyorum.

      Sil